Ben je zo streng tegen jezelf omdat je denkt een slechte ouder te zijn? Voel jij je schuldig omdat je alle ballen in de lucht wilt houden maar dit niet lukt?

Het kan anders! Zelfcompassie!

Zelfcompassie zorgt voor veerkracht. 

Misschien heeft je kind een onvoldoende op school gehaald en heb je spijt van een paar harde woorden die je haar toegeworpen hebt.

Je kon je belofte niet nakomen om bij de sportwedstrijd van je zoon te zijn en nu is er een stem in je hoofd die je vertelt dat je een vreselijke ouder bent.

Je hoeft niet zo streng tegen jezelf te zijn. Zelfcompassie heeft drie onderdelen:

 1.  Vriendelijkheid: je mag zachtaardig en begripvol voor jezelf zijn in plaats van streng kritisch en veroordelend.

 2. Je bent mens: ieder mens heeft zo z’n struggles, je bent niet de enige. Voel de verbondenheid tussen jou en anderen.

 3. Mindfulness: de ervaring mag je zien zoals het is. Maak het niet groter dan dat het is maar negeer het ook niet door over te compenseren.

 Een recente studie wees uit dat zelfmedelevende ouders van volwassen kinderen met ontwikkelingsstoornissen de neiging hebben om lagere niveaus van stress en depressie te hebben.

Zelfcompassie geeft veerkracht en kan een beschermende buffer tegen zowel interne als externe kritiek zijn. Kun je als ouder leren meer medelevend te zijn? Natuurlijk, iedereen kan het dus jij ook.

 Hier zijn drie stappen die je kunt nemen om compassie voor jezelf te gaan opbouwen.

1. Neem regelmatig een zelfcompassiepauze

Hoe ziet dat eruit? Stel je hebt je kind een uitbrander gegeven die iets te fel was omdat jij moe bent en net onenigheid op je werk gehad hebt. Je voelt je schuldig en vindt jezelf geen goede ouder.

Aanvaard eerst het moment van lijden, met een uitspraak als: “Dit doet pijn.” Dan erken je dat heel veel andere ouders ook dit zouden doen in deze situatie.

Tenslotte, bied vriendelijkheid aan jezelf aan, door bijvoorbeeld te zeggen: “Mag ik mezelf vergeven dat ik iets in mijn ogen verkeerd doe terwijl ik probeer mijn kind op te voeden.”

Het is natuurlijk niet altijd mogelijk om een pauze te nemen als je moeite hebt om een huilende peuter, te kalmeren of een gesprek aan te gaan met je schreeuwende puber. Neem in dat geval een moment nadat de crisis voorbij is om jezelf een paar aardige woorden te geven. Probeer ook eens je hand op je hart te leggen, alsof je jezelf troost biedt, of leg je rechter hand op je linker schouder en je linker hand op je rechter schouder en geef jezelf een knuffel. Dat klinkt misschien vreemd, maar probeer het eens. Kijk maar of het helpt.

 2. Oefen meditatie met liefdevolle vriendelijkheid

Het is maandag. Je kinderen moeten naar school jij hebt een afspraak met een belangrijke klant. Je kinderen eten niet snel genoeg, vergeten op het laatste moment hun tas waardoor de voordeur, die al op slot was, weer open moet…… Het duurt allemaal te lang, je wordt ongeduldig. Je staat op het punt te ontploffen en ook je kinderen zijn ge├»rriteerd, het is gewoon wachten op een flinke ruzie die er geheid gaat komen. 

 Een preventieve meditatie in de vroege ochtend kan helpen. 

Het idee is vrij simpel:

Denk aan een persoon dicht bij je die heel veel van je houdt. Stel je voor dat die persoon jouw wensen stuurt voor jouw veiligheid, voor jouw welzijn en geluk. Voel de warme wensen en liefde van die persoon naar je toekomen.

Stuur je liefde terug naar die persoon. Jij en deze persoon zijn vergelijkbaar. Net als jij, wil deze persoon gelukkig zijn.

Denk vervolgens aan een kennis, iemand die je niet zo goed kent. Jij en deze persoon zijn hetzelfde in je wens om een goed leven te hebben.

Vergroot dan je bewustzijn en stel je de hele wereld voor als een klein balletje. Stuur warme wensen naar alle levende wezens op de wereldbol, die net als jij gelukkig willen zijn.

Mediteer jij voordat iedereen opstaat dan wordt je meer zelfmedelevend, kalmer en sympathieker en minder boos en gefrustreerd. Het helpt je om je eigen welzijn te vergroten en minder reactief te reageren op ‘kindernood’

 3. Visualiseer de aanwezigheid van iemand die belangrijk voor je is wanneer je opvoedingsondersteuning nodig hebt.

Zeurende kinderen tot woede-aanvallen aan toe in de supermarkt. We kennen het allemaal. Maar dan die blikken en soms zelfs opmerkingen van de andere winkelende klanten die het allemaal beter weten……

Zelfs als je niet bent opgegroeid met goede voorbeelden van compassie, probeer dan te onthouden dat zelfcompassie een vaardigheid is die je door oefening kunt ontwikkelen. Wanneer je zelfkritiek in je hoofd opkomt, leg dan je hand op je hart en praat tegen jezelf zoals je een dierbare vriend zou helpen.